จากตอนที่แล้ว 'สายลม' และรุ่นพี่คนสวยได้มาเจอกันในนิทรรศการศิลปะ ตอนนี้เรื่องราวความสัมพันธ์ของทั้งคู่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วล่ะ! ไปตามอ่านเรื่องราวความรักที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัวของ 'สายลม' กันต่อเลย!

หิวแล้วไปหาอะไรกินกันเถอะ

หลังจากเดินดูงานศิลปะในนิทรรศการได้สักพัก เราก็ขึ้นไปดูหนังสั้นที่ฉายเป็นรอบๆ พอดูไปได้ไม่นาน เธอก็สะกิดผมให้ออกจากห้องฉายหนัง แล้วบอกว่า “หิวแล้ว ไปหาไรกินกันเถอะ” พร้อมกับหยิบกระเป๋า

ผมก็เออออตามไปด้วย เพราะจริงๆ ก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน การได้กินอะไรอร่อยๆ กับคนที่เรารู้สึกดีด้วย มันก็เป็นอะไรที่ดีมากๆ เลยนะ

เรื่องของแฟนเก่า

ระหว่างที่เราข้ามถนนเพื่อไปหาร้านอาหาร ผมก็คิดแต่ว่าจะเลือกร้านไหนดี ยังไม่ทันได้คำตอบ เสียงของเธอก็ดังขึ้นข้างๆ “นี่มากับพี่ แฟนไม่ว่าหรอ?”

ผมตอบไปว่า “ผมเพิ่งเลิกกับแฟนไป” เธอถามต่อ “แล้วไม่กลับไปคืนดีล่ะ?” ผมตอบอย่างหนักแน่น “ไม่อะ ผมตัดสินใจแล้ว”

แล้วผมก็ถามกลับไปบ้าง “พี่ล่ะ พี่ก็มีแฟนไม่ใช่หรอ?” เธอตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เลิกไปแล้ว ไม่มีแล้ว..” ผมสังเกตว่าสีหน้าเธอดูไม่ค่อยยินดีกับเรื่องนี้เท่าไหร่

ผมเองก็ไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้มากนัก เลยเปลี่ยนเรื่องคุย เพราะคิดว่าเธอเองก็คงไม่อยากพูดถึงเรื่องแฟนเก่าเหมือนกัน

ดูหนังกันไหม?

หลังจากกินข้าวเสร็จ เราก็เดินเล่นกันไปเรื่อยๆ แล้วเธอก็ชี้ไปที่โปสเตอร์หนังเรื่องหนึ่ง พร้อมกับทำหน้าตาร่าเริงสุดๆ “นี่ๆ ดูหนังกันไหม เรื่องนี้ๆ”

ผมก็ตกใจนิดหน่อย เพราะเป็นหนังที่ไม่เคยคิดจะดูเลย แถมยังเป็นภาค 2 อีกด้วย ผมถามเธอว่า “เคยดูป่ะ ภาคแรกอะ?” เธอตอบว่า “ไม่เคยอะ โอเค งั้นก็ดูแหล่ะ” (อ้าว แล้วจะถามทำไมมมม? T_T)

แต่เอาจริงๆ หนังก็สนุกใช้ได้เลยนะ ผมว่าบางทีการเปิดใจลองอะไรใหม่ๆ มันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดเสมอไป

กิ๊บติดผมน่ารักๆ

ออกจากโรงหนังก็มืดแล้ว ระหว่างที่กำลังจะเดินไปขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้าน เสียงคุณป้าที่ขายของกิ๊ฟช็อปริมถนนก็ดังขึ้นว่า “กิ๊บไหมจ๊ะคนสวย?”

เธอหันไปนั่งเลือกกิ๊บที่วางเรียงรายหลากหลายแบบ คุณป้าก็เชียร์ว่า “ซื้อให้แฟนสิลูก” ผมเลยตอบไปว่า “เดี๋ยวให้เขาเลือกก่อนครับ” พร้อมกับนั่งดูเธอเลือกไปด้วย

โมเมนต์ที่เหมือนเวลาหยุดหมุน

แล้วเธอก็หยิบกิ๊บอันหนึ่งขึ้นมา แล้วถามผมว่า “นี่! น่ารักมั้ย? ^^” พร้อมกับเอากิ๊บไปลองทาบที่ผมของเธอ แล้วหันหน้ามาทางผม

…โอ้โหพระเจ้า คุณเชื่อไหมว่า เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นไม่ถึงสามวินาที แต่ในความรู้สึกผมตอนนั้นเหมือนเวลาหยุดหมุน ผมตกลงไปในห้วงมหาสมุทร ดิ่งลึกลงไปอย่างรวดเร็ว และล่องลอยขึ้นมากลางอวกาศอันกว้างใหญ่

ภาพผู้หญิงที่เห็นตรงหน้าคือ ความงามของดอกไม้ทั้งโลกมารวมกัน แววตาของเธอสุกสกาวเหมือนแสงดาวในคืนที่ฟ้าเปิด ยิ้มของเธอเหมือนสายน้ำที่เย็นฉ่ำอาบไปทั่วร่าง.. ผมอึ่ง เสียอาการ ค้างอยู่อย่างนั้น

“น่ารัก” ผมตอบออกไป โดยไม่มีข้อกังขาแม้แต่น้อย มันไม่ใช่เพราะกิ๊บที่น่ารัก แต่เป็นเพราะเธอต่างหากที่น่ารัก

เธอยิ้มแฉ่ง หันไปบอกป้า “เอาอันนี้ค่ะ” โมเมนต์นั้นมันดีต่อใจมากๆ เลย

โทรหาเธอดีไหมนะ?

ในท้ายที่สุดของวันนี้ เราแยกกัน ตอนที่จะต้องขึ้นรถตู้กลับบ้าน เราบอกลากันด้วยรอยยิ้ม “เจอที่ มอนะ”.. ผมนั่งยิ้มอยู่คนเดียวที่บ้าน ทบทวนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นตลอดทั้งวัน นี่มันอะไรวะเนี่ย?? คือเราแค่จะมานิทรรศการกัน แต่ทำไมกลายมาเป็นเหมือนการออกเดทกันล่ะ งง เหวอ ลนไปหมด

ผมอยากจะให้วันนี้จบลงอย่างดีที่สุด “จะโทรไปหาเขาหน่อย.. ดีไหมวะ” คิดกับตัวเอง อารมณ์แบบถึงบ้านยัง ไรงี้.. แต่บ้า เราเพิ่งได้รู้จักกับพี่เขาจริงๆ จังๆ วันนี้เอง จะทำท่าเป็นห่วงเขาทำไม ไม่ถึงกับต้องโทรหรอกม้างงง เขาจะมองเรายังไงวะ??? เขาจะโอเคกับที่เราจะโทรไปไหมวะ???

ผมนั่งคิดไปคิดมาในใจอยู่นาน สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ช่วยประทานความกล้ามาให้ลูกช้างทีเถอะ

ตัดสินใจโทร

“เอาวะ!”(ความกล้ามาแล้ววววว) ผมกดเบอร์ และโทรออกในทันที

ตรู๊ดดด ตรู๊ดดดดดด… “ฮัลโหล” เธอรับสายผม..

เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป? 'สายลม' จะสานสัมพันธ์กับรุ่นพี่คนสวยได้หรือไม่? ต้องติดตามกันต่อใน Ep.3 นะครับ!

ถ้าใครมีเรื่องราวความรัก หรือความสัมพันธ์ที่อยากปรึกษา สามารถมาคุยกับพวกเรา Lovecare Station ได้เสมอนะ พวกเราพร้อมรับฟังและให้คำแนะนำเสมอครับ!