นิรนาม8 สิงหาคม 2567 เวลา 07:00
ข้อ 2,4 เป็นสิ่งที่คุณกัวลใจแต่โอกาสเกิดขึ้นน้อยถึงน้อยมาก ที่สำคัญคุณควบคุมได้โดยเลือกที่จะทำต่อหรือหยุด
ส่วนอีก 2 ข้อ เราทำอะไรไม่ได้มากในเวลานี้เพราะคนที่กำหนดกฎเกณฑ์ นโยบาย ไม่ใช่เรา และเขาไม่ฟังเสียงประชาชนด้วย เราทำได้แค่แสดงความเห็นผ่านสื่อต่างๆ ช่วยผู้อื่นที่ลำบากกว่าเราในสถานการณ์โรคระบาดอันย่ำแย่ หากพอมีเวลาออกไปเป็นอาสาส่งยารักษาโรค ส่งออกซิเจน แล้วคุณจะยุ่งจนไม่มีเวลามาคิดเรื่องที่คุณกังวลอยู่ ช่วยได้เยอะ
ในทางศาสนาคริสต์ พระเจ้าบอกเราว่า “เวลาทุกข์ใจ ให้ออกไปช่วยเหลือผู้อื่น”